EN (ακολουθεί το κείμενο στο ελληνικά)

The programme is organized in three strands that are associated with the familiarization with the concept of advanced design and its evolution through: innovation – transdisciplinarity + experimentation
The first strand concerns the role of creativity and innovation in design.
The second strand concerns the tranverse communications among diverse domains for the possibility of innovative approaches through collaborations.
The third strand concerns experimentation as a research methodology for advanced design.
The tree axis set the content of lessons, which are structured in tree modules:
Α. (DS) Design / Praxis
Β. (TH) Theory / Logos
Γ. (TD) Theory and Design /Techne
The programme is structured in three semesters:
The first two are dedicated to a parallel unfolding with transverse communications among the three clusters of Praxis, Logos and Techniques.
The third semester culminate in the major theory-dissertation and design thesis.
Seminars, workshops and lectures, given by extinguish personalities as professors, researchers, artists or specialized scientists, supporting the process of studies.
The prime iteration of AD:ITID’s research agenda revolves around the notion of theories and epistemologies that are mobilized in order to make sense of the contemporary events; events that span from the microcosmic to macrocosmic scale (material, biological, political, ideological, architectural, urban, ecological).
Architectural design, therefore, as praxis and logos, becomes a mode of production of sense-making entities capable to localize themselves in that dense complexity of our perceived and constructed territories.
Praxis, Logos and Techne become domains of innovation in their transversal communicative mode.
In this sense, the course is organized around three main research clusters that explore contemporary events through diverse means.

The Design / Praxis cluster is a series of practical but speculative design explorations that culminate in a final design thesis via the critical appropriation of material and advanced computational digital technologies and of the meaning that they convey, towards a speculative but pragmatic response. The design modules embrace a novel approach to critical theory and facilitate material systems and advanced technologies (from programmable matter to scripting robotic protocols) for an architecture that exposes its origin.It is organized in two semesters, where students will be asked to develop two spatiotemporal constructs in multiple scales of two different domains of research aiming to render intelligible the complexity of the events within which they are situated.

The Theory cluster / Logos is a series of theoretical, philosophical but still speculative explorations that questions anthropocentricism in architectural design and critically examines the role of ubiquitous technologies in the construction of architectural theories. The module spans across the first two semesters and synergistically with Praxis challenges the origins and the roles of existing and established architectural principles.

The Design-Theory cluster / Techne is a series of a critical, hands-on experimentation with advancements in technologies within a material and data-oriented milieu. From extended experimentation with organic and inorganic matter to digital simulations and advanced computation of large scale data, the emerged techniques are critically appropriated and inherent limitations are creatively exploited.

Το Εκπαιδευτικό αντικείμενο οργανώνεται πάνω σε τρεις βασικούς άξονες που σχετίζονται με την κατανόηση και εξέλιξη του Σχεδιασμού Αιχμής, σε συνάρτηση με:
την καινοτομία, τη διεπιστημονικότητα και με τον πειραματισμό.
Ο πρώτος άξονας πάνω στον οποίο οργανώνεται το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα αφορά στην εμβάθυνση και κατανόηση της σχέσης της δημιουργικότητας και της καινοτομίας.
Ο δεύτερος άξονας αφορά στη διεπιστημονικότητα που συνίσταται σε μια στρατηγική διαχείρισης της πολυπλοκότητας.
Ο τρίτος άξονας αφορά στον πειραματισμό και στην εφαρμογή καινοτόμων ψηφιακών τεχνικών σχεδιασμού και κατασκευής, ως μεθοδολογία έρευνας στον Σχεδιασμό Αιχμής.
Οι παραπάνω άξονες καθορίζουν το περιεχόμενο των μαθημάτων, τα οποία αρθρώνονται σε τρεις ενότητες:
Α. (DS) Σχεδιασμός / Praxis
Β. (TH) Θεωρία / Logos
Γ. (TD) Θεωρία και Σχεδιασμός /Techne
Το πρόγραμμα οργανώνεται σε τρία εξάμηνα:
Tο πρόγραμμα αρθρώνεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι τρεις ερευνητικές κατευθύνσεις να αναπτύσσονται παράλληλα και στα δύο εξάμηνα, ενθαρρύνοντας εγκάρσιες εννοιολογικές μετατοπίσεις και πρακτικές επικοινωνίας μεταξύ τους.
Το τρίτο εξάμηνο κορυφώνεται με μια μεγάλη θεωρητική διατριβή.
Το περιεχόμενο των σπουδών εμπλουτίζεται από σεμινάρια, εργαστήρια σχεδιασμού και διαλέξεις, τα οποία υποστηρίζουν καταξιωμένες προσωπικότητες, όπως καθηγητές, ερευνητές, καλλιτέχνες ή άλλοι εξειδικευμένοι επιστήμονες στο πεδίο που διαπραγματεύεται το ΠΜΣ.
Η κύρια ερευνητική έμφαση του Μεταπτυχιακού Προγράμματος “Σχεδιασμός Αιχμής: Καινοτομία και Διεπιστημονικότητα στον Αρχιτεκτονικό Σχεδιασμό” περιστρέφεται γύρω από τις θεωρίες και τις επιστημολογίες που έχουν κινηθεί για να εξηγήσουν τα σύγχρονα γεγονότα έτσι όπως αυτά εκτείνονται:
από τη μικροσκοπική έως τη μακροσκοπική κλίμακα (υλικά, βιολογικά, γεωπολιτικά, ιδεολογικά, αρχιτεκτονικά, αστικά, οικολογικά).Συνεπώς, ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός, ως πράξη και ως λόγος, γίνεται ένας τρόπος παραγωγής νοήματος, κατασκευάζοντας οντότητες που έχουν την ικανότητα να εντοπίζουν τον εαυτό τους μέσα στην πυκνή πολυπλοκότητα των αντιληπτών κυριαρχιών.
Ο σχεδιασμός/Praxis, η θεωρία/Logos και οι ο σχεδιασμός-θεωρία/Techne γίνονται περιοχές καινοτομίας με βάση την εγκάρσια επικοινωνία ανάμεσα τους.
Με αυτή την έννοια, το πρόγραμμα οργανώνεται γύρω από τρεις βασικές ερευνητικές και εκπαιδευτικές συγκροτήσεις που διερευνούν σύγχρονα γεγονότα με διάφορα μέσα:

Η ενότητα σχεδιασμού / Praxis είναι μια σειρά από πρακτικές αλλά υποθετικές σχεδιαστικές διερευνήσεις οι οποίες καταλήγουν σε μία τελική σχεδιαστική διατριβή μέσω της κριτικής οικειοποίησης υλικών και προηγμένων ψηφιακών τεχνολογιών, καθώς και του νοήματος που μεταφέρουν, προς μια υποθετική αλλά και πραγματιστική απόκριση. Τα μαθήματα σχεδιασμού ενσωματώνουν μια νέα προσέγγιση συνδέοντας την κριτική θεωρία με τη χρήση υλικών συστημάτων και προηγμένων τεχνολογιών (από την προγραμματιζόμενη ύλη στον κώδικα ρομποτικών πρωτοκόλλων).
Είναι οργανωμένα σε δύο εξάμηνα, όπου οι σπουδαστές θα κληθούν να αναπτύξουν δύο χωροχρονικές κατασκευές σε πολλαπλές κλίμακες δύο διαφορετικών περιοχών της έρευνας με στόχο να καταστεί κατανοητή η πολυπλοκότητα των γεγονότων μέσα στο οποίο βρίσκονται.

Η ενότητα Θεωρίας / Logos αποτελεί μια σειρά από θεωρητικές, φιλοσοφικές αλλά ακόμη υποθετικές διερευνήσεις που θέτει ερωτήματα σχετικά με τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα του σχεδιασμού και εξετάζει το ρόλο της τεχνολογίας στη διατύπωση αρχιτεκτονικών πρακτικών. Τα μαθήματα εκτείνονται στα δύο πρώτα εξάμηνα και σε συνεργασία με τη συγκρότηση του Σχεδιασμού / Praxis αμφισβητούν την προέλευση και το ρόλο υφιστάμενων και καθιερωμένων αρχών σχεδιασμού.

Η συγκρότηση Σχεδιασμού-θεωρίας / Techne είναι μια σειρά από hands-on πειραματισμούς με εξελιγμένες τεχνολογίες τόσο μέσα στο υλικό περιβάλλον όσο και σε αυτό που προσανατολίζεται σε δεδομένα. Μέσω εκτεταμένων πειραμάτων με οργανική και ανόργανη ύλη, ψηφιακών προσομοιώσεων, και προηγμένο υπολογισμό δεδομένων μεγάλης κλίμακας, οι αναδυόμενες τεχνικές γίνονται κριτικά κατάλληλες για τη δημιουργική εκμετάλλευση εγγενών αδυναμιών.